Kerkshoppen, geplaatst zijn en gelijk hebben

De kerk. De gemeente waar we zondags zitten. Een bron van geluk, als bijvoorbeeld een lied of een gebed de zorgen van ons neemt. Maar, eerlijk gezegd, we hebben ook regelmatig vragen over de kerk.

Hoe blijf ik trouw aan de gemeente waar ik ben geplaatst? Ik voel me er niet langer thuis.

De stelregel voor iedereen die zich niet zo thuis voelt in zijn gemeente, is: blijf zitten waar je zit en verroer je zoveel mogelijk. Dat kan op verschillende manieren: bid voor je gemeente, ga gesprekken aan met je jeugdouderling, organiseer gezellige en inspirerende events met je jeugdvereniging, nodig vrienden uit voor de kerkdienst en laat vervolgens de kerkenraad of evangelisatiecommissie weten hoe je vrienden het hebben ervaren.

Het is niet de makkelijkste weg, maar wel een manier die vruchten oplevert: je zet de gemeente aan het denken en zelf groei je in karakter. Misschien zal de kerkenraad jou en je vriendengroep zelfs betrekken in overleg over hoe zaken beter kunnen. De eredienst aanpassen is een zaak van lange adem, maar op andere vlakken is er echt veel mogelijk. Verroer je dus zoveel mogelijk: daar wordt je gemeente beter van, maar ook jijzelf. Je leert met andersdenkende mensen om te gaan en je oefent jezelf in liefde, hoop, vergeving  en trouw.

Wat betreft het geplaatst zijn in een kerk: de Bijbel spreekt nergens van de roeping van een gelovige voor een bepaalde gemeente. Dat is veel te intern gericht. De Heilige Geest richt onze aandacht en liefde juist naar buiten!

De Bijbel spreekt van een roeping van de kerk – én van jou als gelovige – voor de wereld.

De Bijbel spreekt van een roeping van de kerk – én van jou als gelovige – voor de wereld. Het mooie daarvan is dat de Heilige Geest helpt en inspireert bij het uitvoeren van die roeping. Op het moment dat jij dus samen met anderen uit je gemeente vorm geeft aan die roeping, zul je ook meer merken van de Heilige Geest. En dat in jouw kerk!

Ik denk dat onze kerk het echt bij het juiste eind heeft. Hoe zit dat met al die andere kerken?

Al in de eerste gemeente is er onenigheid tussen verschillende groepen gemeenteleden. In Handelingen 6 staat dat de Griekse weduwen minder eten kregen dan de joodse. Vanzelfsprekend leidde dat tot een conflict. Later in het boek Handelingen (hoofdstuk 15) kun je lezen over een conflict tussen de gemeente van Jeruzalem en die van Antiochië over de status van de wetten uit Leviticus en Numeri. In datzelfde hoofdstuk lees je dat zelfs Barnabas en Paulus ruzie kregen over hoe ze moesten omgaan met Johannes Markus. Al vroeg in de kerkgeschiedenis is het duidelijk: kerkenwerk is vaak gebrekkig mensenwerk. Toen was dat zo en helaas is het nu óók nog zo. Vandaar al die verschillende kerken. En toch draait het in elke kerk om Jezus Christus. Hoe kan dat?

Hé wat een leuk idee!

Jezus legde in Zijn onderwijs niet zozeer de nadruk op de juiste leerstellingen (orthodoxie). Vandaar dat er nu nog steeds onduidelijkheid over is. Natuurlijk zijn goede leerstellingen niet onbelangrijk, maar het is opvallend dat Jezus toch vooral de nadruk legde op het juiste handelen (orthopraxis), hoe je christen bent in het alledaagse leven.  Daar ligt dus ook de uitdaging voor ons: voel je niet tevreden en gedraag je niet bezadigd omdat jouw kerk de goede leer verkondigt. Laat je juist vernieuwen door Jezus Christus om net als Hij om te gaan met andere christenen en andere kerken. Dat houdt in dat we hen erkennen als onze broeders en zusters en daarvoor dankbaar zijn.

Afwisseling vind ik heerlijk, het houdt me fris. Daarom is af en toe shoppen toch ook niet zo heel erg?

Eerst even dit: shoppen gebeurt door jong en oud, zowel door het nalopen van een bepaalde dominee als door het bezoeken van kerkdiensten van andere kerkgenootschappen. Shoppen is begrijpelijk, want het voordeel daarvan is dat het je helpt om te ontdekken hoe groot de hoogte en diepte, lengte en breedte is van de liefde van Christus (Ef. 3:18). Andere kerken en predikanten leggen andere accenten. Door daar kennis van te nemen, krijg je een completer beeld van God. Niks mis mee dus, zou je zeggen. Maar let op! Het is niet voor niets dat aan shoppen een negatief imago kleeft.

Door te shoppen, het woord zegt het al, oefenen we onszelf in een consumptiementaliteit.

Door te shoppen, het woord zegt het al, oefenen we onszelf in een consumptiementaliteit.

Dan beschouwen we de kerk als een soort van supermarkt, waar je je voeding naar keuze haalt. Als je dan niet tevreden bent over het product (lees: preek of muzikale begeleiding), dan ga je gewoon naar de volgende supermarkt / kerkdienst. Zo over de kerk te denken, zit ons in ons bloed. We worden immers opgeleid tot consument in deze maatschappij.

Het Nieuwe Testament spreekt echter niet in deze termen over de samenkomsten van de gemeente. Daar wordt de gemeente vooral vergeleken met een lichaam (bijvoorbeeld in 1 Kor. 12). Ieder lid is anders en met elkaar vormen ze samen de gemeente, het lichaam van Christus. Wat gebeurt er nu als je shopt? Dan maak je de band met het lichaam waar jij bij hoort, jouw gemeente, losser. Je schept afstand en bent minder betrokken.

Nu erkent Paulus in Efeze 4:15-17 dat het lastig kan zijn met elkaar om te gaan in de kerk. Iedereen heeft andere standpunten en voorkeuren. De onderlinge oefening in de liefde is dan ook één van de belangrijkste taken van de gemeente. Het mooie is nu dat alle leden juist op die manier toegroeien naar het hoofd van het lichaam, Jezus Christus. Hijzelf is immers liefde. Door ervoor te kiezen de band tussen ons en onze gemeente te verstevigen, bijvoorbeeld door minder te gaan shoppen, oefenen we onszelf dus in de liefde en groeien we in geloof.

 

2 gedachten over “Kerkshoppen, geplaatst zijn en gelijk hebben”

  1. Beste Jan Willem,

    Ik heb met veel interesse het artikel over kerkshoppen gelezen. Het raakt mij, omdat wij momenteel in een heftige situatie zitten met onze eigen gemeente. Met de komst van een nieuwe predikant veranderen er ook dingen. Dat is logisch. Maar wat te doen als deze predikant de groep van 16 tot 18 jarige volledig links laat liggen? Uiteraard hebben wij gesprekken gevoerd met de predikant en kerkenraad. Het betreft hier namelijk onze dochter. De gesprekken hebben tot niets geleid en voor een vertrouwensbreuk gezorgd. Wij zijn intens verdrietig, omdat we de gemeente een warm hart toe dragen. Maar we kunnen niet meer door 1 deur met de predikant. Kerkshoppen ligt dan op de loer. Want waar gaan we ons weer thuis voelen? Met Pasen zijn we naar een kerk geweest waarvan wij hoopten dat dit bij ons zou passen. Hier zijn we bijzonder hartelijk ontvangen en de betreffende predikant zag ons verdriet. Met hem hebben we inmiddels een gesprek gehad. Ook hij wees op het gevaar van kerkshoppen. Gelukkig is het tot nu toe niet zo ver gekomen, want wij voelen ons welkom en nemen op advies van deze predikant de tijd om te rouwen over onze eigen gemeente en te wennen aan deze. Ik wilde dit verhaal met je delen en hoop dat je dit waardeert

    Met vriendelijke groet, Jannette Kemeling

    Like

    1. Hoi Jannette. Nou je verhaal geeft echt aan wat een worsteling het soms kan zijn om verbonden te blijven met je gemeente. Mooi advies van die andere predikant. Wijs. Rouw kost tijd. Ik wens je toe dat je je snel weer thuis zal gaan voelen en dat je dochter en haar jaargroep zich niet uit het veld zullen laten slaan, maar gewoon door blijven groeien in hun geloof.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s